Faithlife Sermons

Leven als kerk

Sermon  •  Submitted
0 ratings
· 1 view
Notes & Transcripts
Bij de opstanding van Jezus, hoort ook een nieuw leven. De littekens van Jezus, zo zagen we vorige week, zijn er omdat het vaak een drama is in deze wereld. Maar, we zagen ook: Jezus wonden zijn geheeld. Zo heelt hij ook ons als mensen. Daar wil ik vandaag wat dieper op ingaan met u. Wat houdt dat nieuwe leven in.
Het betekent in elk geval dat wat wij vaak als een drama ervaren, onze onderlinge omgang, niet de rug toekeren, maar in Christus opnieuw beginnen. Leven voor Jezus, betekent automatisch leven met elkaar. Dat begint bij jezelf, je eigen hart, maar blijft niet op jezelf, werkt uit naar anderen en is gericht op Jezus, ons Hoofd. Deze drie dingen wil ik uitwerken aan de hand van . Ik kan niet alles even grondig behandelen, maar nadruk leg ik vanmorgen op de verandering van ons hart, en vanmiddag hoe we als gemeenschap samen kunnen leven.

Het nieuwe leven begint in je eigen hart

Wat valt op als Paulus spreekt over die nieuwe eenheid die de kerk is? Hij begint niet bij hoe de diensten eruit moeten zien, hij begint niet hoe en wat je moet doen, hij begint onder de motorkap, bij jouw eigen hart. Ik ben geneigd om te wijzen. TE wijzen naar de kerkenraad, te wijzen naar de gemeente, te wijzen. De kerk dit, de kerk zo. Maar Paulus begint de kerk bij de verandering van jouw hart!
Efeziërs 4:1–3 NBV
Ik, die gevangenzit omwille van de Heer, vraag u dan ook dringend de weg te gaan die past bij de roeping die u hebt ontvangen: wees steeds bescheiden, zachtmoedig en geduldig, en verdraag elkaar uit liefde. Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft:
Laten we die woorden eens onder de loep nemen. Het zijn eigenschappen die ons moeten typeren als christen. Dit zijn geen eigenschappen die wij van nature bezitten.
Bescheidenheid:
Bescheidenheid: het tegenovergestelde van dit woord is hoog van de toren blazen. Jezelf groot maken, opdringerig zijn. Het gaat dan al snel om jouw rechten, om jouw geluk, om jouw belangen. Die staan zo hoog dat ze steeds de omgang met de ander bepalen. Bescheiden mensen dringen zichzelf niet op. Zij kunnen een hoop verdragen, zij proberen op hun plekje te doen wat ze goed kunnen, maar zien wat zij doen niet als het belangrijkste dat er is.
Zachtmoedig: staat tegenover hardvochtig zijn. Een hard gemoed rekent snel af, is onverbiddelijk als je iets verkeerds doet en ziet neer op anderen. Mild kunnen zijn is kunnen inleven in iemands motieven en zorgen. Mild kunnen zijn betekent dat je met iemand kan oplopen, ook al is iemand nog niet volmaakt.
geduld: hier staat eigenlijk een woord dat betekent: veel kunnen verdragen. Je kan een hoop verdagen voor je boos wordt. Een mooie illustratie dat ik tegenkwam in een commentaar was het voorbeeld van een mijnenveld. Wij zijn allen een mijnenveld. Waarbij de een maar twee of drie mijnen heeft, waarop je niet moet staan, of de ander ontploft, daar heeft de ander er zoveel dat als je niet op de één staat, sta je op de andere. Dat is dus niet geduldig. Kinderen hebben van zichzelf meer mijnen omdat ze snel in hun belangen geschaad zijn. Pubers zijn daarom over het algemeen wat vaker boos. Ze voelen zich geremd, hun belangen worden niet vereerd.
Verdraag elkaar uit liefde. Dit betekent niet: leven en laten leven. Nee. Elkaar verdagen uit liefde betekent dat je ondanks al je verschillen, elkaar toch het leven gunt. Sterker nog: je probeert in te leven in de ander. Je probeert de ander tot zijn of haar recht te doen komen.
Deze eigenschappen heeft een christen nodig, om überhaupt een eenheid te kunnen krijgen. Maar dan is mijn vraag: wie kan er zo leven! Wie heeft al deze eigenschappen die Paulus hier opsomt. Ik heb ze in elk geval niet! Ik voel me vaak nog niet zo bescheiden, zachtmoedig, geduldig of verdraagzaam.
Wie is zoals Paulus omschrijft?
Jezus! God de Vader. Hij is dit ten voeten uit. Wat Paulus ons opdraagt te worden, is te worden als de Vader die ons heeft gemaakt. Dat is ook de wonderlijke strekking van het eerste deel van de Efeziërs brief. Het gaat erom dat God om niet, mensen heeft gered die alleen maar bezig waren met zichzelf. God heeft ons om niet, in Jezus duur gekocht. Hij heeft ons als zijn kinderen aangenomen staat er. God is dit ten voeten uit.
Hij dringt zich niet aan ons op, maar staat wel als een Vader met open armen op ons te wachten, ook al hebben wij hem niet nodig, of hebben wij hem dood gewenst.
Hij is zachtmoedig, hij droeg onze wonden, in plaats van ons te veroordelen. Hij liet zich afwijzen, omdat liefde zich niet laat dwingen.
Hij is geduldig. God toornt, maar is niet wrokkig. God toornde uiteindelijk zo groot, dat zijn Zoon het droeg, omdat Hij het niet kon aanzien dat wij zouden sterven.
God is verdraagzaam. Hij had ons kunnen vernietigen, maar uit liefde voor wat hij heeft gemaakt wil hij dat je tot bloei komt. Wat Paulus je opdraagt te worden, is te worden zoals je bedoeld bent. Wat Jezus doet met de kerk is mensen weer maken naar zijn beeld. Wij worden zoals God eens de wereld bedoeld had.
Wat een genade. Al deze eigenschappen kun je alleen leren, als je onder de indruk raakt wat Christus heeft gedaan. Hij schenkt ons het leven, door het zijne te geven. Wie zou dan nog ergens op kunnen beroemen, dan alleen in de Heer? Wie zou er opschepperig zijn, arrogant, en vol van zichzelf als Gods Zoon alles voor je heeft gedaan? Dat bedoelt Paulus dan ook met het vervolg:
Efeziërs 4:4–6 NBV
één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is.
De eenheid die wij mogen zijn, komt van die Ene God en Vader, die ons in Christus heeft gered, ons gereinigd heeft van onze egoïsme en ons plaatst in een nieuwe gemeenschap.

Het nieuwe leven doe je samen

Je kan alleen worden zoals je bedoeld bent als je dat zoekt in de gemeenschap. Zo heeft God mensen gemaakt, om zijn beeld te zijn, ben je niet alleen. God is liefde, wij zijn gemaakt naar zijn beeld, liefde is relationeel. Liefde staat altijd in verhouding tot een ander. Liefde maakt ons zoals God ons bedoeld heeft.
Dit betekent niet dat de kerk vol zelfde soort mensen bestaat. Integendeel! Onze God is een God van kleuren, geuren en geluiden. Als de wereld al divers is, dan zeker de mens.
Efeziërs 4:7–10 NBV
Aan ieder van ons is genade geschonken naar de maat waarmee Christus geeft. Daarom staat er: ‘Toen hij opsteeg naar omhoog, voerde hij gevangenen mee en schonk hij gaven aan de mensen.’ ‘Hij steeg op’ – wat betekent dat anders dan dat hij ook is afgedaald naar wat lager ligt, naar de aarde? Hij die is afgedaald is dezelfde als hij die opsteeg, tot boven de hemelsferen, om alles met zijn aanwezigheid te vullen.
Efeziërs 4:7 NBV
Aan ieder van ons is genade geschonken naar de maat waarmee Christus geeft.
We hebben allemaal genade ontvangen, maar niet iedereen heeft dezelfde gave, zo staat het er letterlijk. Jezus heeft ons bevrijd om mens te worden zoals we zijn bedoeld. Onder de motorkap ontvangen we hetzelfde hart, tegelijk heeft ieder zijn eigen taak. Elke vogel zingt zoals het gebekt is, zouden we zeggen.
We hebben allemaal genade ontvangen, maar niet iedereen heeft dezelfde gave, zo staat het er letterlijk. Jezus heeft ons bevrijd om mens te worden zoals we zijn bedoeld. Onder de motorkap ontvangen we hetzelfde hart, tegelijk heeft ieder zijn eigen taak. Elke vogel zingt zoals het gebekt is, zouden we zeggen.
Vandaag zijn er verkiezingen. Sommige broeders zijn geschikt om de gemeente te leiden Maar draait het uiteindelijk om het werk van de broeders? Nee! Uiteindelijk moeten zij werken om
Efeziërs 4:11–12 NBV
En hij is het die apostelen heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, herders en leraren, om de heiligen toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd,
U bent allen geroepen onderdeel te zijn van deze nieuwe gemeenschap. Elk van ons heeft zijn eigen gaven, maar de ambten zijn er alleen om ons gericht te houden op Jezus. Zij moeten meer activeren, dan zelf de kerk zijn.

Het nieuwe leven is niet af

Geliefden, als ik dit zo bezie, en om mij heen kijk, dan weet ik: dit werk is onaf. We laten ons vaak wel leiden door allerlei invloeden. Heel vaak reageren we vanuit onze primaire reacties, en heel vaak is er geen eenheid, en heel vaak is het werk onaf of mislukt.
Maar laten we niet wanhopen, maar vertrouwen op het werk dat Jezus in ons doet.
Efeziërs 4:13–16 NBV
totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de Zoon van God een eenheid vormen, de eenheid van de volmaakte mens, van de tot volle wasdom gekomen volheid van Christus. Dan zijn we geen onmondige kinderen meer die stuurloos ronddobberen en met elke wind meewaaien, met wat er maar verkondigd wordt door mensen die tot alles in staat zijn wanneer ze anderen listig en doortrapt op een dwaalspoor willen brengen. Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toe groeien naar hem die het hoofd is: Christus. Vanuit dat hoofd krijgt het lichaam samenhang, en wordt het ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden. Ieder deel draagt naar vermogen bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf opbouwt door de liefde.
Efeziërs 4:14–16 NBV
Dan zijn we geen onmondige kinderen meer die stuurloos ronddobberen en met elke wind meewaaien, met wat er maar verkondigd wordt door mensen die tot alles in staat zijn wanneer ze anderen listig en doortrapt op een dwaalspoor willen brengen. Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toe groeien naar hem die het hoofd is: Christus. Vanuit dat hoofd krijgt het lichaam samenhang, en wordt het ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden. Ieder deel draagt naar vermogen bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf opbouwt door de liefde.
We mogen groeien naar ons hoofd. Jezus. Hij is niet alleen ons doel, maar ook degene die ons draagt, samenbindt en bijeen houdt. Als ik op Hem zie heb ik hoop dat alles wat ik nu nog in gebrokenheid doe, alles wat nu nog onaf is, alles wat nu nog gerafeld is, eens zal worden hersteld. Het geeft moed om door te gaan. De schouders eronder. Om toch steeds weer opnieuw te proberen. Om steeds minder op jezelf te leunen, maar meer op Christus.
Related Media
Related Sermons