Faithlife Sermons

De twijfel te boven

Passover  •  Sermon  •  Submitted
0 ratings
· 1 view
Notes & Transcripts

Geloven was nooit makkelijk

Johannes 20
Johannes 20:24 NBV
Een van de twaalf, Tomas (dat betekent ‘tweeling’), was er niet bij toen Jezus kwam.
Nietwaar? Soms voelen alle woorden die in de kerk gesproken worden als een lege huls. Het klinkt allemaal heel mooi, maar uiteindelijk heb je er niets aan. Geloven is nooit makkelijk. Nooit geweest ook.
Hoewel Jezus wonderen deed in hun midden, was Jezus altijd een betwist leider. Men
Geloven was dus niet makkelijk, dat is het nooit geweest. Je moet altijd vasthouden aan iets dat buiten jezelf ligt. Jij hebt het niet in de vingers, je kan God niet beheersen, je kan er geen geld op zetten, of een verzekering voor afsluiten. Het is jezelf overgeven aan Iemand anders.
Zo lezen we aan het begin van onze geschiedenis zo’n gebeurtenis, waar je, als je er langer bij stilstaat, veel meer uit kan halen dan je zou denken. Niet dat ik daar een grote fantasie voor nodig heb hoor. Nee, zeker niet. Het gaat om dit zinnetje:
Johannes 20:24 NBV
Een van de twaalf, Tomas (dat betekent ‘tweeling’), was er niet bij toen Jezus kwam.
We lezen aan het begin van de tekst zo’n zinnetje, waar als je er langer bij stil staat, veel meer uit kan halen dan je zou denken. Niet dat ik daar een grote fantasie voor nodig heb hoor. Nee, zeker niet. Waarom was Tomas daar niet bij de twaalf. Waarom had hij geen behoefte om bij hen te zijn na verschrikkelijke vrijdag? Omdat voor Tomas de maat vol was. Voor hem had Jezus afgedaan. Hij had er genoeg van. Hij was niet de beloofde Messias.
Waarom was Tomas daar niet bij de twaalf? Waarom had hij geen behoefte om bij hen te zijn na verschrikkelijke vrijdag? Omdat voor Tomas de maat vol was. Voor hem had Jezus afgedaan. Hij had er genoeg van, hij geloofde er niets meer van.
Tomas is iemand die in de andere evangeliën bijna niet voorkomt. Alleen Johannes heeft zijn medeleerling op het oog. Blijkbaar had de oude Johannes een goed geheugen over Tomas, want hij komt nog twee keer voor in dit evangelie. Daaruit blijkt wel dat Tomas niet zomaar overtuigd was van Jezus.
De eerste keer krijgen we Thomas in beeld bij de ziekte en het sterven van Lazarus. Jezus was er niet bij toen Lazarus stierf, en daar is Jezus wel blij mee, want dan zullen de leerlingen tot geloof komen als ze zien wat Jezus gaat doen. Maar de leerlingen werpen tegen: dan zullen de joden u wellicht weer proberen te stenigen. We weten dat ze er toe in staat zijn. Maar het houdt Jezus niet tegen, hij gaat; waarop Tomas verzucht:
Johannes 11:16 NBV
Tomas (dat betekent ‘tweeling’) zei tegen de anderen: ‘Laten ook wij maar gaan, om met hem te sterven.’
De tweede keer horen we Tomas aan de tafel van het paasmaal. Daar aan de tafel vertelt Jezus welke erfenis hij voor de leerlingen achterlaat. Jezus vertelt dan aan de leerlingen dat ze niet verdrietig moeten zijn maar blij: want op de plek waar Jezus straks is, het huis van Zijn Vader, zegt hij er zelfs bij, heeft genoeg plek voor elk van hen. Juist dankzij Jezus is daar plek. Maar dan horen we weer Tomas: we weten niet eens waar u naar toe gaat? Hoe zou de weg dan voor ons bekend zijn. Dan volgen die beroemde woorden: Ik ben de weg, de waarheid en het leven, niemand komt tot de Vader dan door mij!
De tweede keer horen we Tomas aan de tafel van het paasmaal. Johannes vermeldt de uitgebreide afscheidsrede van Jezus. Jezus vertelt aan de leerlingen dat ze niet verdrietig moeten zijn maar blij: want op de plek waar Jezus straks is, het huis van Zijn Vader, zegt hij er zelfs bij, is genoeg plek voor elk van hen. Jezus zelf zal er voor hun een plek bereiden. Maar dan horen we weer Tomas:
Johannes 14:
Johannes 14:5 NBV
Toen zei Tomas: ‘Wij weten niet eens waar u naartoe gaat, Heer, hoe zouden we dan de weg daarheen kunnen weten?’
Dan volgen die beroemde woorden:
we weten niet eens waar u naar toe gaat? Hoe zou de weg dan voor ons bekend zijn. Dan volgen die beroemde woorden: Ik ben de weg, de waarheid en het leven, niemand komt tot de Vader dan door mij!
Johannes 14:6 NBV
Jezus zei: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door mij.
Johannes 14:
Twijfel, het was er gewoon bij de leerlingen. En toen Jezus gestorven was, vormde dit voor Tomas het doorslaggevende bewijs dat het over en uit was. Zijn bange vermoeden was bevestigd. Op dit moment in de geschiedenis, snap je die reactie. De wonderdoener zelf is gekruisigd. Hij heeft zichzelf er niet van bevrijd. Hij ging echt dood, hij is echt begraven. Ik denk dat Tomas heeft rondgedwaald in zijn eentje, vol ongeloof, vol verbijstering, denkend wat hij nu met zijn leven zou gaan doen.
Geloven was nooit eenvoudig.

zeker niet vanuit mijn oogpunt

De andere tien leerlingen waren echter al wel overtuigd. Ook pas nadat Jezus zich in levende lijve aan hen had getoond. De vrouwen hadden het de leerlingen al verteld, maar zo overtuigd waren ze ook niet, want ze hadden de deuren voor de zekerheid op slot en grendel. Ze voelden zich vogelvrij. Nu ze wisten wat hun eigen geestelijke leiders met Jezus hadden gedaan, hadden ze geen goed gevoel bij wat ze met Jezusaanhangers zouden doen.
Maar nu had Jezus zich ook aan hen getoond. Wat een wonder. Hij begroette hen met een standaardgroet: Shalom! Maar wat lag daar nu een andere lading in. Echte vrede klinkt erin door. Wat een vreugde. Ze waren zo verheugd dat ze zelfs Tomas erbij probeerden te krijgen.
Johannes 20:25 NBV
Toen de andere leerlingen hem vertelden: ‘Wij hebben de Heer gezien!’ zei hij: ‘Alleen als ik de wonden van de spijkers in zijn handen zie en met mijn vingers kan voelen, en als ik mijn hand in zijn zij kan leggen, zal ik het geloven.’
Letterlijk staat er: als ik niet met eigen ogen heb gezien en met eigen handen heb gevoeld, zal ik beslist niet geloven. Hij wilde alleen geloven als hij het met eigen ogen zou zien. Het moest vanuit zijn oogpunt kloppen.
Herkenbaar niet? We hoeven heus niet goedgelovig te zijn hoor, zeker niet. We hebben een onderzoekend en goed stel hersens gekregen. Maar heel vaak zijn we ook onwillig om te geloven. Dan denken wij dat wij als enige in de wereld alles heel goed kunnen beoordelen. Alsof wij in een helikopter zitten en de rest niet.
Hoe wordt dat zichtbaar?
Dan menen we dat wij in een helikopter de wereld goed overzien en dat ons beoordelingsvermogen perfect is. We geloven pas als Jezus zich zelf zal tonen.
Ik geloof pas als de mensen in de kerk ook echt anders zijn dan de buitenwereld.
Kijk ik vervolgens naar de mensen in de kerk.
DRAMA.
Jezus noemt ons zout. En dat zijn we soms ook, om op alle slakken te leggen.
Jezus noemt ons licht voor de wereld. Dat zijn we ook. Licht ontvlambaar.
We zijn wel zout, maar alleen om op elke slak te leggen. We zijn wel licht, maar dan vooral licht ontvlambaar.
Natuurlijk zijn er lichtpuntjes. Er is heel veel om je over te verwonderen, er zijn mensen die veranderen door Jezus, er zijn wekelijkse diensten, en er wordt naar elkaar omgezien, we mogen samen eten. Maar, toch kunnen die lichtpuntjes ons niet altijd evengoed overtuigen.
Tomas had een leven lang lichtpuntjes gezien: genezen mensen, doden die opstonden, bevrijdde mensen, prachtige rake prediking. Het overtuigde hem niet.
Waar doe je het allemaal voor. Waarom zouden we onze energie steken in een gemeenschap vol meningen, emoties, verschillen en grillen, vol oordelen en gedoe.
Geloven is niet makkelijk, en zeker niet vanuit ons oogpunt.

maar zie toch de littekens van Jezus

Maar zo heerlijk is het evangelie. Zo prachtig, zo ontroerend. Jezus heeft ook vanuit ons oogpunt de wereld gezien. Heel erg goed. Hij heeft alles gezien. Meer nog dan dat weet God precies wat er in al die mensenharten omgaat.
Juist zijn littekens laten zien dat Jezus ook heel goed weet hoe het er uit ziet vanuit ons oogpunt. Hij heeft die littekens niet zomaar. Hij heeft ze omdat hij het soms akelig eens is met ons. Drama! Maar het heeft Hem er niet van weerhouden hier op aarde te leven. Sterker nog. Daarom kwam Hij vanuit de hemel. Hij kwam, omdat Hij niet langer het drama in stand wil houden maar vrede wil brengen, door zelf die drama op zich te laden.
Nee, in zijn littekens zien wij juist dat Jezus vanuit ons oogpunt heeft geleefd, er door moest lijden en sterven, maar door zijn opstanding bewijst hij dat er alle reden is om hoop te hebben. Hij geeft om een twijfelende Tomas. Hij geeft om een kerk die kraakt en steunt op zijn voegen. Sterker nog, dat is precies waarom hij kwam.
Zo toont Jezus zich als de gewonde heelmeester aan Tomas:
Johannes 20:26–27 NBV
Een week later waren de leerlingen weer bij elkaar en Tomas was er nu ook bij. Terwijl de deuren gesloten waren, kwam Jezus in hun midden staan. ‘Ik wens jullie vrede!’ zei hij, en daarna richtte hij zich tot Tomas: ‘Leg je vingers hier en kijk naar mijn handen, en leg je hand in mijn zij. Wees niet langer ongelovig, maar geloof.’
Zie dan hoe de Heer niet alleen de gemeenschap op het oog heeft, maar ook de worstelende Tomas. Jezus heeft het niet te druk voor wie dan ook. Het is ook niet zo dat Jezus denkt: je bekijkt het maar Tomas. Je gelooft maar op het woord van je medeleerlingen. Nee, Jezus richt zich tot Tomas, en dient hem. Jij wilt zien vanuit jouw oogpunt? Nou, ik nodig je uit: zie en voel mijn littekens.
Littekens, prachtig dat ze na Jezus opstanding er nog zitten. Prachtig? Ja, het is een blijvende herinnering aan wat Jezus heeft gedaan. Het zijn wonden, veroorzaakt door onze liefdeloosheid. Het zijn ook geheelde wonden, er is een weg van heling en herstel. Het is niet game over, maar er is een herkansing.
Littekens, ze herinneren ons aan wat gebeurd is, maar ze geven ook hoop: ik ben er bovenop gekomen om jullie er ook bovenop te helpen.
Littekens, ze herinneren ons aan wat gebeurd is, maar ze geven ook hoop: ik ben er bovenop gekomen om jullie er ook bovenop te helpen.
Zo is Jezus boven ons oordeel uit gekomen. Hij is opgestaan, hij leeft! Wat kan Tomas dan anders zeggen:
Johannes 20:28 NBV
Tomas antwoordde: ‘Mijn Heer, mijn God!’
Johannes 20:
Het is alsof er een stel radertjes in Tomas hoofd een draai maken. Ineens valt het intensieve samenleven de afgelopen drie jaar op zijn plek. Alles wat Jezus zei: over de Weg, de Waarheid, het Leven. Alles wat Jezus zei over lijden, sterven en opstanding. Het is waar! En als dit waar is: dan is Jezus vader echt de Vader in de hemel. Dat betekent: Jezus is de Zoon van God: Mijn Heer! Mijn God! U heeft dit voor mij gedaan.
Geliefden, Hij heeft het ook voor ons gedaan! Hij heeft heus wel gezien wat wij zien. Nog meer dan wij heeft hij reden om te zeggen: wat een puinzooi. Drama! Het is hier ook een drama. Jezus weet dat. Jezus houdt alleen ook zo ontzettend veel van de mensen die de drama brengen. Hij houdt zoveel van u, jou en mij.
Er is hoop in een wereld vol soap en drama.
Zie op de littekens van Jezus. Het zijn geen littekens van de helden uit Holleywood films. Waar vechtjassen als Rambo en James Bond coole littekens dragen.
Dit zijn wonden van iemand die nederig werd en klein, in een wereld waarin mensen hoogmoedig zijn en zich groter maken dan ze zijn. Ja Jezus littekens bevatten alleen maar waarheid. Het wordt niets in deze wereld, daarom stierf Jezus. In zijn littekens zit ook leven: God wil niet dat het wel wat wordt met jou.
Hij wil ons nieuw leven inblazen. U die vermoeid bent, teleurgesteld, boos, verdrietig, twijfelend, weifelend, ongelovig misschien, Jezus heeft u op het oog!
Ja Jezus littekens bevatten alleen maar waarheid. Vanuit jouw oogpunt is het juist gezegd: het wordt niets, het kan ook niets worden met ons. Jezus littekens laten echter zien: God ziet er wel nieuwe toekomst in. Hij wil ons nieuw leven inblazen. U die vermoeid bent, teleurgesteld, boos, verdrietig, twijfelend, weifelend, ongelovig misschien, Jezus heeft u op het oog!
Zie niet vanuit jouw oogpunt, maar kijk naar de littekens van Jezus.
Geloven was nooit makkelijk, zeker niet vanuit mijn oogpunt, zie dan toch de littekens van Jezus:

en leef!

Jezus zegt maar liefst drie keer: vrede zij u! Dan is het belangrijk. Dan meent hij het. Dan is het zeker. De Heer is waarlijk opgestaan! Er is leven, er komt een vrede waar we alleen maar van kunnen dromen.
Het ga jullie goed! Jazeker, de wonden van het verleden zijn geheeld. We zien er nog veel sporen van. Vanuit ons oogpunt is er alle reden om soms te wanhopen, maar in Jezus is er een blijde toekomst.
Geliefden, ik weet niet van iedereen hoe u hier zit. Ik ben nu bijna twee jaar predikant in uw midden. Ik heb veel lichtpunten mogen zien. Ik heb veel liefde geproefd in uw onderlinge omgang, ik heb veel meelevendheid geproefd in kaarten, bezoeken, hulp , ik heb veel liefde gezien die getuigt van Gods liefde voor ons. Ik zie ook steeds meer de onmogelijkheid van het samenleven. De boosheid, al die zelfrechtvaardigende smoesjes soms, al die valse schijn, het onbegrip, de eenzaamheid, de worstelingen. Het is de kerk ten voeten uit: een hoop gedoe. Maar met Jezus is het wel de moeite waard, dit leven heeft zin, er is hoop, er is een toekomst.
Geliefden, ik weet niet van iedereen hoe u hier zit. Ik ben nu bijna twee jaar predikant in uw midden. Ik heb veel lichtpunten mogen zien. Ik heb veel liefde geproefd in uw onderlinge omgang, ik heb veel meelevendheid geproefd in kaarten, bezoeken, hulp , ik heb veel liefde gezien die getuigt van Gods liefde voor ons. Ik zie ook steeds meer de onmogelijkheid van het samenleven. De boosheid, al die zelfrechtvaardigende smoesjes soms, al die valse schijn, het onbegrip, de eenzaamheid, de worstelingen. Het is de kerk ten voeten uit: een hoop gedoe. Maar met Jezus is het wel de moeite waard, dit leven heeft zin, er is hoop, er is een toekomst.
Er zijn mensen die tegen me zeggen: dat heb je allemaal mooi gezegd. Leuk dat jij je beter voelt met dit geloof in Jezus en dat Hij opgestaan is en zo. Maar ik heb geen God nodig om sterk in mijn schoenen te staan.
Ik ook niet.
Ik heb Jezus nodig om juist zwak te worden. Ik ontdek in Hem de harde waarheid over mijzelf. Ik zie dan Jezus littekens en ik weet: ook Chris droeg hieraan bij. Maar in de herstelde wonden van Jezus, koester ik hoop dat Hij door mij veel wil herstellen in deze wereld. En door jou ook. Steeds weer.
Maar met Jezus valt er veel op de goede plek. Zoals Jezus het alle moeite vond om zich om Tomas te bekommeren leven we in de vaste hoop dat er een nieuw begin kan worden gemaakt. Steeds weer. Laat dat u uitnodigen om toch door te zetten, om uw schouders eronder te zetten. Niet door vanuit uw oogpunt naar de kerk te kijken, maar door steeds naar Jezus littekens te blijven kijken. Hij heeft echt al onze scheefgetrokken relaties vergeven. Hij vergeeft je. Zo heeft hij ons lief. Hij droeg al de schande. In zijn littekens is het leven weer vol nieuwe kansen.
Laat dat u uitnodigen om toch door te zetten, om uw schouders eronder te zetten. Niet door vanuit uw oogpunt naar de kerk te kijken, maar door steeds naar Jezus littekens te blijven kijken. Hij heeft echt al onze scheefgetrokken relaties vergeven. Al zie je Jezus niet in het echt. Ontmoeten zul je Jezus steeds meer als je leert kijken met de ogen van Jezus. Kijken met de ogen van Jezus naar jezelf. Kijken met de ogen van Jezus naar de ander.
Bevrijdend!
Genadig!
Heerlijk!
Zo eindigt Johannes dan ook dit verhaal:
Johannes 20:29–31 NBV
Jezus zei tegen hem: ‘Omdat je me gezien hebt, geloof je. Gelukkig zijn zij die niet zien en toch geloven.’ Jezus heeft nog veel meer wondertekenen voor zijn leerlingen gedaan, die niet in dit boek staan, maar deze zijn opgeschreven opdat u gelooft dat Jezus de messias is, de Zoon van God, en opdat u door te geloven leeft door zijn naam.
Want dat is het leven. Niet meer steeds in je eigen bubbel de wereld beoordelen. Maar meer en meer zien op Jezus. Daarom schreef Johannes voor ons dit evangelie. Opdat je in Hem en zijn werk gelooft. Opdat je steeds meer met Jezus ogen leert zien. Dat geeft de burger moed om hier met elkaar samen te leven. Dan kom je de twijfel te boven! Ook in al het gedoe, ook in alle meningsverschillen. Omdat Jezus littekens mij hoop geven, dat ook onze kwetsbare omgang zich steeds weer vernieuwen kan!
Er komt een vermaning. Tomas: je kijkt teveel vanuit jouw oogpunt. Maar waar iedereen echt zalig van wordt is als zij mij om mijn woord geloven. Dat bent u, dat ben jij en ik. Johannes heeft daarom dit boek geschreven. Niet om ons te vermaken, het is ook geen mythe. Johannes was er bij. Hij schrijft zo, opdat u genoeg weten kunt om te geloven. En wie gelooft, zal leven. Leven door Jezus. Het echte leven put steeds nieuwe moed om waarlijk samen te leven. Hier in de gemeente, in de gezinnen, in deze wereld. Echt samenleven, vanuit de liefde van God.
Lieve mensen. Geloven is niet makkelijk, zeker niet als ik vanuit mijn oogpunt alles bezie, maar zie daarom toch de littekens van Jezus, en leef!
Related Media
Related Sermons